Telefony alarmowe : 
998112

Ochotnicza Straż Pożarna w Bujakowie

O nas

Szanowny Czytelniku.

Poniższy tekst stanowi próbę syntezy zapisów historii działania Ochotniczej Straży Pożarnej w Bujakowie, sporządzonej w oparciu o kroniki jej działania. W sposób świadomy autor unika w nim podawania nazwisk osób zasłużonych dla tej organizacji i właśnie z uwagi na potrzebę krótkiego i zwięzłego opisania ponad stuletniej historii, nie zawiera również informacji o wielu innych, ważnych wydarzeniach związanych z działalnością OPS Bujaków, gdyż będzie to przedmiotem odrębnego opracowania. Ilekroć autor używa słów w cudzysłowiu, cytuje autentyczne zapisy kronik.

Korzystając z okazji zwracamy się do Państwa z uprzejmą prośbą o wypożyczenie wszelkich dokumentów i zdjęć, dotyczących działalności OSP Bujaków, również z najwcześniejszego okresu.

Posłużą one do stworzenia możliwie pełnego zapisu historii naszej straży, która jest przecież elementem naszej wspólnej historii Bujakowa. Wszelkie materiały prosimy przekazać Prezesowi OSP Bujaków dh. Krzysztofowi Stwora lub autorowi poniższego opracowania.

Historia OSP Bujaków

Rys historyczny.

„Powstanie Straży Ogniowej w Bujakowie było zalążkiem na zebraniu Zarządu Kółka Rolniczego w Bujakowie w dniu 10 styczeń 1909r.” (za Kroniką spisaną ręcznie obejmującą okres od 10.01.1909r. do 27.01.1985r.). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Zarząd Kółka Rolniczego w Bujakowie czynnie wspierał działanie Straży Ogniowej, organizując na jej rzecz pierwsze zbiórki pieniężne wśród mieszkańców Bujakowa a kiedy okazało się, że zebrana kwota jest niewystarczająca na zakupienie „sikawki”, członkowie tegoż Kółka Rolniczego oraz Straży Ogniowej, w dniu 10 kwietnia 1910r., łącznie 11 osób, własnym majątkiem zaręczyli całą brakującą kwotę 1600 koron. Dzięki temu, w dniu 29 maja 1910r. podjęto uchwałę o zakupieniu sikawki wraz z wężem ssącym o długości 8m. , wężem wylotowym i wszystkimi akcesoriami w firmie RA Smekal w Pradze, gdzie koszt całości wynosił 2090 koron. Pośrednikowi w zakupie, który zobowiązał się zakupiony sprzęt dostarczyć w ciągu jednego miesiąca, wręczono 190 koron zaliczki. Na sikawkę z osprzętem musiano czekać prawie pięć miesięcy, aż do 13 października 1910r., kiedy to po uprzednim piśmie ponaglającym, ww. firma wywiązała się ze swoich zobowiązań.

W dniu 20 listopada 1910r. podjęto uchwałę o budowie „strażnicy nad Zemanami” oraz wystąpiono do Gminy Kobiernice, aby przyjęła Straż Pożarną pod swoją opiekę i częściowo pokrywała koszty jej funkcjonowania. W dalszych latach intensywnie uzupełniano wyposażenie dokonując zakupu kolejnych sprzętów i umundurowania oraz pozyskując środki i materiały na budowę strażnicy. Jeszcze w styczniu 1911r. zwrócono się do Gminy Kobiernice o zezwolenie na pobór piasku z koryta rzeki Soły a na zebraniu w dniu 13 sierpnia 1911r. uchwalono organizacje zabawy, z której dochód przeznaczony miał być na budowę remizy, jak również postanowiono zwrócić się do murarzy wsi z prośbą o bezinteresowną pracę w wymiarze po kilka dni przy budowie remizy.

Po ostatnim wpisie datowanym na 13 styczeń 1913r. w kronice umieszczono zapis informujący o przerwaniu działalności Straży Pożarnej na skutek wybuchu wojny. Wówczas jeszcze sporządzającemu kronikę nie było wiadomo, że konflikt ten przejdzie do historii pod nazwą Pierwszej Wojny Światowej, pochłaniając miliony istnień ludzkich a wśród nich czterech strażaków – druhów Straży Pożarnej w Bujakowie.

Już w dniu 2 grudnia 1918r. odbyło się pierwsze po wojnie zebranie w trakcie którego podjęto decyzje o uczczeniu poległych druhów. W latach międzywojennych podejmowano szereg istotnych decyzji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania Straży Pożarnej jak również tworzenia tożsamości społecznej tego stowarzyszenia. W sposób szczególny należy zwrócić uwagę na zaangażowanie mieszkańców wsi Bujaków we wspieranie działalności ich straży, tysiące nieodpłatnie przepracowanych godzin przy budowie a następnie rozbudowie o wieżę budynku remizy oraz inne działania wspierające działanie tego stowarzyszenia. Jednocześnie Straż Pożarna w Bujakowie może w tym okresie pochwalić się wieloma osiągnięciami i pierwszymi miejscami w zawodach strażackim a sama remiza staje się miejscem zajęć oświatowych i inicjatyw społecznych. W ramach jednej z nich podjęto na przykład w roku 1938, uchwałę o zakupie parceli pod cmentarz częściowo z kasy straży a w pozostałej części z dobrowolnych wpłat członków OSP.

W dniu 4 czerwca 1939r. podczas zebrania podjęto uchwałę o przeprowadzeniu festynu w lasku gromadzkim w dniu 17 czerwca tego roku, celem zasilenia kasy straży i zgodnie z wpisem kronikarza było to ostatnie zebranie przed wybuchem kolejnej wojny światowej. Okres Drugiej Wojny Światowej został zredukowany do pojedynczego wpisu świadczącego o tym że w tym czasie władze okupacyjne założyły przymusową Straż Pożarną działającą w systemie niemieckim, aż do wyzwolenia przez Armię Radziecką w dniu 29 stycznia 1945r.

Pierwsze powojenne zebranie Ochotniczej Straży Pożarnej w Bujakowie, odbyło się w dniu 18 marca 1945r. podczas którego stwierdzono duże uszkodzenia i braki sprzętu, oraz zaniedbania w obrębie budynku remizy zmuszające do remontu całości remizy i sprzętu. W dniu 3 listopada 1945r. została założona Drużyna Żeńska przy OSP. Straż dalej kontynuowała swoją działalność przeciwpożarową jak również misje prospołeczną, choć w warunkach realnego socjalizmu, będącego systemem obowiązującym na terenie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Trudny to okres w historii naszego kraju, czas kiedy to na zebraniach Ochotniczej Straży Pożarnej w Bujakowie pojawiają się przedstawiciele Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, przyjmuje się zobowiązania na kolejne zjazdy PZPR; na przykład elektryfikacji remizy a jednocześnie pozyskany sprzęt, decyzją zebrań, jest nadal święcony a pismo o udostępnienie pomieszczeń na potrzeby nauki religii zostaje pozytywnie rozpatrzone.

OSP nadal aktywnie uczestniczy w życiu społecznym, między innymi przekazując z własnej kasy pieniądze na budowę Domu Ludowego w Bujakowie. Druhowie OSP biorą z sukcesami udział w zawodach strażackich, są aktywni społecznie ale jednocześnie przez cały czas pełnią swoją główną misję ratowania ludzkiego życia i zdrowia. Zostają wyróżnieni za udział w akcji ratunkowej związanej z klęską żywiołową w postaci powodzi w dniach 29 i 30 kwietnia 1958r., pozyskują środki na zakup „silniejszego” wozu strażackiego i wraz z mieszkańcami pracują społecznie przy dobudowie do remizy pomieszczenia garażowego z przeznaczeniem dla nowego samochodu.

W dniu 11 marca 1962r. uchwałą Walnego Zebrania OSP zostaje założona Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza. Na tym samym zebraniu druhowie postanawiają przystąpić do projektu budowy wodociągu i powołują komisję budowy wodociągu na terenie wsi Bujaków. Druhowie honorowo oddają krew, „urządzają” lodowisko przy Szkole Podstawowej, organizują zabawy dla mieszkańców Bujakowa a kiedy rozbudowywana jest szkoła, bezpłatnie udostępniają świetlice na salę lekcyjną.

Podczas zebrania w dniu 21 czerwca 1973r. podjęta zostaje uchwała o założeniu przy OSP Bujaków „Młodzieżowej orkiestry Dżezowej”.

W dniu 19 lutego 1978r. zostaje podjęta uchwała Walnego Zebrania o zakupie działki pod Dom Strażaka, w miejscu obecnej lokalizacji, jednakże z uwagi na brak odpowiednich środków finansowych do zakupu parceli dochodzi dopiero w dniu 24 sierpnia 1982r. Po pokonaniu wielu przeszkód, zarówno w zakresie barier biurokratycznych w uzyskaniu stosownych uzgodnień oraz pozyskaniu środków finansowych, dopiero w dniu 2 listopada 1987r. uzyskano pozwolenie na budowę Domu Strażaka i przystąpiono do ogrodzenia terenu i gromadzenia materiałów. Pierwsze prace rozpoczęły się po uzyskaniu dotacji z Urzędu Gminy Porąbka w 1990 roku i do 23 sierpnia 1992r. wymurowano ściany łącznie z I piętrem, położono strop nad garażami i wykonano wylewki. Tego też dnia odbyło się uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego połączone z poświęceniem nowego samochodu bojowego Star 244.

Przed strażakami jeszcze wiele lat wysiłków w dokończeniu budowy Domu Strażaka, lecz bez pomocy mieszkańców, tysięcy roboczogodzin nieodpłatnej pracy, wsparcia władz samorządowych, realizacja tego marzenia nie byłaby możliwa. 

Sporządził dh. Grzegorz Filarski Sekretarz Zarządu OSP 
 

Galeria: